Julia Swinnen, mijn Overgrootmoeder

Geboorte

De ooievaar kwam op 09-05-1909 op bezoek bij Justina Van Hoof en Jan Swinnen in Mol. Julia was de 11de in een rij van 12 kinderen: Josephina, Maria, Constance, Jozef, Anna, Josepha, Louis, Edward, Emma, Emiel en Alphonsina.

In haar kindertijd woonde zij tegenover haar latere man, Jan Huysmans. Zij ging, net als Jan, naar school in het centrum van Mol tot ze 14 jaar was.

School

Een bladzijde uit het leerplan huishoudkunde voor meisjesscholen, ca. 1914, toen Julia naar school ging:

Eerste studiejaar:

Gebruik van voetschraper en deurmatten bij het binnentreden in de klas en woning.

In de kleedkamer van de school: wijze waarop men zijn kleren moet ophangen en afnemen.

Noodzakelijkheid van het merken van de kleren.

In de klas: schikking van de schoolbehoeften in de lessenaar. Hoe men zich van die voorwerpen moet bedienen zonder ze vuil te maken of te beschadigen.

Gewoonten die men zich eigen moet maken om de kleren, het haar en de handen zuiver te houden.

Manier om zich van de zakdoek te bedienen.

Tweede studiejaar:

Herhaling van het eerste studiejaar en ongevallen veroorzaakt door het onhandig gebruik van naainaalden, breinaalden, haken en scharen.

Derde studiejaar:

Herhaling van het tweede studiejaar en de verluchting van de klas.

Vierde studiejaar:

Herhaling van het derde studiejaar en het dekken van de tafel. Opdienen en afdienen, inschenken, zich leren bedienen van vork, lepel en mes.

….

Meester Meester Meester! Verhalen van meesters en juffen van toen. Auteur: Julien van Remoortere.

Vervolgens ging zij aan de slag als huishoudhulp om al die wijze raad in de praktijk om te zetten.

66 jaar lang gehuwd

Van alle gehuwden in mijn stamboom zijn Jan en Julia het langste getrouwd geweest: maar liefst 66 jaar!

Het begon op 09-02-1929, de trouwdag van Jan en Julia. Hun huwelijksdag hebben ze gevierd op Achterbos kermis. Ijzig koud was het die dag want de pintjes vroren vast aan de toog.

Jan en Julia gingen samenwonen in Kropstraat nr. 8. Eerst woonden ze in de achterbouw want het huis was nog niet af. Jan moest zelfs na hun huwelijksfeest nog de laatste hand leggen aan het plaatsen van de vloer in de achterbouw  – met behulp van een stallantaarn!

Tijd voor gezinsuitbreiding! Eerst Jan (roepnaam: Jan van Jan van Janneke) en daarna Paula (mijn grootmoeder). Met 2 kinderen erbij en alle duiven van Jan was de achterbouw volzet tot in de nok van het dak. 

WO II

De woning die voor de achterbouw stond, was klaar in 1939. Het gezin  kon er niet van genieten want Jan werd opgeroepen om het vaderland te dienen in WO II als kok in een veldkeuken. Toen de Duitsers België in 1940  binnenvielen, zat er niks anders op voor Jan dan te vluchten. Na 28 dagen werd hij opgepakt en is hij 10 1/2 maand krijgsgevangene geweest in Duitsland. Julia zat ondertussen bang af te wachten met de 2 kinderen.

Op 13-04-1941 kwam hij dan eindelijk terug toe op een vlot over het kanaal in Mol-Donk. Jan is nog enkele malen moeten vluchten. Gelukkig was hij de Duitsers steeds te slim af.

Jan en Julia waren creatief in de oorlog om de kost te verdienen: buntsteken, smokkelen, aardappelbloem maken,….en ze boerden ook met 2 geiten. 

Beroep

Na de bevrijding werd Jan zelfstandig aannemer van bouwwerken. Julia deed de boekhouding. Ze was correct en hield soms de hand op de knip. Een ideale boekhoudster dus!

Hobby’s

In 1971 gingen ze met pensioen. Julia hield van wandelen, Quality Street-bonbons, kaarten en zingen. Ze was jaren lid van het kerkkoor. 

Foto’s

Quality Street

Quality Street, 1 van Julia’s favorieten, is een merk van chocolaatjes en toffees dat op de markt werd gebracht in 1936 door Mackintosh’s, een Brits zoetwarenbedrijf. Julia was toen 27 jaar. Waarschijnlijk kwam het enige jaren later op de Belgische markt.

De chocolaatjes en toffees zijn vernoemd naar een toneelstuk van J.M. Barrie (de auteur van Peter Pan) dat zich afspeelde in een fictieve straat in een Noord-Engelse stad.

Quality Street staat bekend om zijn felgekleurde blik met een afbeelding van een dame met een hoed. De snoepjes zitten ook nog eens individueel verpakt in felgekleurde folie. Het ziet er allemaal erg smakelijk uit😋. Er zijn dan ook nog eens verschillende vormen en smaken, waaronder melkchocolade, pure chocolade, toffee, fudge en fruitcrèmes. Kortom, het is een zeer uitnodigend blik!

Snoepen in de jaren ’40

In de jaren ’40 werd België getroffen door WO II. Dit had een impact op de beschikbaarheid van bepaalde ingrediënten (bv. suiker) en de productie van snoep. Er waren echter nog steeds enkele populaire snoepjes waar mensen toen van genoten:

Praline

Een van de beroemdste Belgische snoepjes is de praline. Pralines zijn chocoladesnoepjes die gevuld zijn met verschillende vullingen, zoals room, noten of fruit. Ze werden begin 1900 in België uitgevonden en werden al snel een populaire traktatie in het land.

Cuberdon

Andere populaire snoepjes in België in de jaren ’40 waren onder meer cuberdons 😋♥️, kegelvormige snoepjes met een taaie buitenkant en een stroperige kern.

Nougat

Nougat is een zoete lekkernij gemaakt van suiker, honing en noten.

Vanwege de rantsoenering van ingrediënten tijdens de oorlog, was het maken van snoep toen in België waarschijnlijk toch beperkt. Veel mensen moesten het dus zonder zoete lekkernijen stellen. Ik denk niet dat Julia toen veel Quality Street-bonbons heeft gegeten.

In de naoorlogse periode nam de populariteit van Amerikaanse snoepmerken, bv. Mars, toe.