De Foute Kersttrui

Inspecteur Notenkraker marcheerde door de straten in Kerststad, zijn oren rood van de kou en zijn snor trillend van opwinding. Zowel de sneeuw als zijn brein kraakte. De foute kersttrui van mevrouw Petra Peperkoek was namelijk spoorloos verdwenen.

Elk jaar breide een Peperkoek-telg een kersttrui met magisch garen. De trui bracht geluk voor de drager. Op 25 december werd hij jaarlijks plechtig gegeven aan een pechvogel of prutser in de hoop dat de trui het onfortuinlijke tij zou doen keren.

Ook al was Petra de beste peperkoekbakker van de stad, van breien had het arme kind werkelijk geen verstand. De trui, een wirwar van kleuren en patronen, was een regelrechte aanslag op de zintuigen en dat wist hij zelf ook! De talrijke losse draden staken loodrecht uit als wanhopige pogingen om aan de chaos van de trui te ontsnappen.

Detective Notenkraker snoof de lucht op, een mengeling van peperkoek en wanhoop, en beet zich in de zaak vast. Hij begon zijn onderzoek in de Kandijstokkenkroeg, waar de sneeuwpoppen hun hoeden laag over hun knopen trokken en de rendieren fluisterden in schemerige hoeken. Hier stuitte de detective op ijsbeer Igor die beweerde dat hij de trui had gezien, maar de lippen, stijf van de kou, op elkaar hield. En gelukkig maar. Wat een tanden!

Na enkele ondervragingen, een sneeuwballengevecht en een confrontatie met een bende ondeugende elfen, kwam de waarheid aan het Noorderlicht. De verstoten ijskoningin had de trui gestolen in een wanhopige poging om terug op de troon te kunnen zitten.

De trui terugbrengen was een harde noot om te kraken, maar met behulp van zijn scherpe neus en een gluhweintje op tijd en stond wist Notenkraker de klus te klaren. Mevrouw Petra Peperkoek was dolgelukkig en beloonde de detective met de bewuste kersttrui. Hij bedankte hier vriendelijk voor.

Fijne Kerstdagen!